روسيه، امروزه رقابت جديدي در توليد تسليحات آغاز كرده و در حال انتقال تكنولوژي آن به ديگر كشورهاست. از جملهء جديدترين اين تهديدات، انتقال تكنولوژي و تعدادي لانچر موشكهاي ضدهوايي بسيار پيشرفتهء S-300PMU به چين است. اين موشك در سازمان ناتو با كد رمزSA-10C Grumble  (سام10) شناخته مي‏شود.
گزارشات مسجل شدهء جاسوسان نظامي ايالات متحده حاكي از آن است كه چين، حداقل 12 سيستم لانچر از اين نوع موشكهاي مرگبار را در نزديكي سواحل تايوان نصب كرده است.
S-300PMU در واقع يكي از سريع‏ترين و مؤثرترين موشكهاي زمين به هواي (SAM) ساخت روسيه به شمار مي‏رود كه منحرف كردن يا از كار انداختنش توسط سيستم‏هاي اغتشاش‏گر، تقريبن غيرممكن است.
SAM مخفف surface-to-air missile
اكنون، ارتش چين، در سرتاسر سواحل منتهي به تايوان، پايگاههاي S-300 خود را مستقر و آمادهء شليك كرده است. تايوان، توانايي بسيار اندكي براي خنثاسازي اين موشكهاي سام در اختيار دارد و اين نيز به دليل در اختيار نداشتن موشكهاي ضدراداري نظير هارم (HARM) مي‏باشد
HARM مخفف High Speed Anti-Radiation Missiles
بدين طريق، در سال 2001، دولت تايوان براي  پرواز جنگنده‏هايش در نيمه‏اي از كشورش دچار مشكل شده و تعداد قابل توجهي از هواپيماهايش را در صورت استفادهء چيني‏ها از اين موشكهاي سام از دست مي‏داد، از اين رو تايوان تصميم گرفت از پرواز جنگنده‏هايش در آن قسمت، صرفنظر كند.

انتقال S-300 به ايران
بدترين موضوع براي پنتاگون، خبر انتقال بي سر و صداي موشكهاي S-300 از سوي روسيه به ايران بوده است.
جهت ايجاد يك دفاع هوايي هوشمند، مقامات روسي با همكاري ايران، دو سيستم S-300PMU را در حومهء تهران مستقر كرده‏اند و نظاميان ايراني هم اكنون در مسكو، مشغول گذراندن دورهء پيشرفته آموزشي اين موشكها مي‏باشند.
بر طبق نظر پنتاگون، فروش اين موشكهاي پيشرفتهء روسي به ايران، معادلات دفاعي منطقهء نفت‏خيز خليج‏فارس را برهم زده است، زيرا هيچ مشابهي براي موشكهاي S-300 در بين متحدين ايالات متحده در منطقه‏ نظير عربستان‏سعودي، كويت، امارات متحده عربي، ژاپن و تايوان موجود نمي‏باشد. ضمنن هيچ جنگنده‏‎اي در جهان وجود ندارد كه بتواند مجهز به سيستمي شود كه اين موشك جديد روسي را از كار بيندازد. بنابراين كاخ سفيد تا زمان پاك شدن ايران از انبار موشكهاي مختلف، (برخلاف دولت كلينتون) بودجهء نظامي خود را كاهش نخواهد داد.

موشك S-300PMU امروزه يكي از بهترين موشكهاي دفاع هوايي روسي به شمار مي‏رود كه مشابه موشك پاتريوت آمريكايي ارزيابي مي‎‏شود هرچند كه قابليتهاي و دقت عمل بسيار بهتري نسبت به آن (پاتريوت) دارد و مي‏تواند بر عليه همهء جنگنده‏هاي موجود ايالات متحده به كار گرفته شده و آنها را ساقط كند. رادار اين موشك، از فاصلهء 250 كيلومتري، جسم پرنده‏اي به ابعاد 25 سانتي‏مترمربع را به راحتي تشخيص مي‏دهد. مقامات عاليرتبهء پنتاگون بارها اذعان كرده‏اند كه آمريكا، امروزه، هيچ وسيله‏اي جهت از كار انداختن موشك مرگبار S-300 در اختيار ندارد.
تحليل‏گران ارشد دفاعي پنتاگون (جيمزتاون و ريچارد فيشر) در جلسهء مقامات عاليرتبهء دفاعي ايالات متحده (به تاريخ 1999) هراس خود را از در اختيار گرفته شدن اين موشكها توسط صربستان و استفادهء آنها بر عليه جنگنده‏هاي ناتو ابراز كرده‏اند:
* «اگر صربها S-300 در اختيارشان قرار گيرد، آنها ديوار دفاعي بسيار متفاوتي خواهند داشت.»
* «استفاده از S-300 بر روي خليج‏فارس، هزينهء نبرد را براي نيروي هوايي كشورهاي عربي، بسيار بالا خواهد برد و عمليات هوايي ايالات متحده را بسيار مشكل‏ساز خواهد كرد.»

واكنش مورد نياز آمريكا
در اين باره، تحليل‏گر ارشد نظامي پنتاگون – جك اسپنسر – مي‏گويد:
«ازدياد اين گونه سلاح‏‎هاي دفاع هوايي پيشرفته، يكي از دلائل توسعهء جنگنده‏هاي پنهان‏كار نظير F-22 مي‏باشد.»
وي اضافه‏ مي‏كند: «اين يكي از دلائلي است كه به ما مي‏گويد چرا به تعداد بيشتري B-2 و موشكهاي كروز بردبلند (جهت انهدام پدافندهاي دوربرد) نياز داريم، زيرا كه با وجود اينها، بمب‏افكن‏هاي قديمي B-52 و B-1 مي‏توانند به سمت اهدافي كه پدافند هوايي قوي دارند پرواز كنند، بدون آنكه مورد هدف واقع شوند.»